3

Godzina trzecia cieniutkim ostrzem tnie noc równo w połowie.

Kiedy o niej myślę, wygląda jak falująca zorza polarna. Kiedy kładę się spać, widzę jej barwy blaknące aż do granicy bezbarwności. Kiedy o niej wstaję, wynurza się z czerni nieokreślonej i przechodzi w wyraźnie okonturowaną świadomością czerń głęboką.

Trzecia jest dziwna. Niepokojąco inaczej wibruje.